Εγκλωβισμένος πάλι στο μεγάλο χωριό...
Η μισή ημέρα στο -1 ενός τεράστιου καταναλωτικού ναού,χωρίς ίχνος ημέρας...
Ο χειμώνας πλησιάζει και μάλλον μου έλλειψε...
Το καλοκαίρι φευγει και μάλλον μου λείπει ήδη...
Αλλά τι να το κάνεις όταν δεν είσαι σε κάποια παραλία...;
Ο χειμώνας είναι για την πόλη...
Το γκρίζο του, πάει με τα τσιμέντα που κρέμμονται απο τα κεφάλια μας...
Το ψύχος ''δένει'' με τη συμπεριφορά μας...
Ντυνόμαστε περισσότερο και μας πάει, μιας κι έτσι νομίζουμε ότι μπορούμε να κρύψουμε τον πραγματικό μας εαυτό, πιο έυκολα...
Κλεινόμαστε πάλι στο καβούκι του μικρόκοσμου μας και είμαστε πανέτοιμοι να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό για να τον υπηρετήσουμε...
Δουλειά σπίτι...Σπίτι δουλειά...Τοίχοι παντού...
Κάπου εκεί κρέμεται ένας καθρέφτης...
Τόλμησε να πλησιάσεις...
Τόλμησε να κοιτάξεις...
Τι βλέπεις...;
Έναν ξένο που δεν αναγνωρίζεις...;
Χαλάρωσε και κλείσε τα μάτια...Προσπάθησε να ονειρευτείς κι όταν το πετύχεις, ίσως κάποια μέρα το είδωλο να σου θυμίζει κάτι που κάποτε αγάπησες και σου λείπει αφόρρητα πολύ...
Κάτι που θα ξυπνάς το πρωί και θα τρέχεις ανυπόμονα να αντικρίσεις...
Ναι... Στον καθρέφτη που μέχρι χθές απέφευγες...
Υ.Γ.:Κρύο,θαμπωμένα τζάμια,ζεστή σοκολάτα και LOUIS ARMSTRONG...Ανυπομονώ...
Dream a Little Dream by Louis Armstrong
Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
