''Η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού''

Έκανα μια βόλτα ρουτίνας στο διαδίκτυο επιλέγοντας κάποια αγαπημένα τραγούδια για συντροφιά.Έτσι επέλεξα και βρήκα και το Tiger In The Sun από το καινούριο δίσκο των Cult.Πρόκειται για το αγαπημένο μου κομμάτι τούτη την εποχή και παρατίθεται όπως το ανέβασε στο διαδίκτυο ένας χρήστης από την χώρα ονόματι Burma.Ομολογώ ότι αισθάνομαι σαν χαζοαμερικανάκι που δεν γνωρίζω αυτή τη χώρα, αλλά με κάνει να νιώθω καλύτερα το γεγονός που με διαφοροποεί από έναν Αμερικάνο...Η χώρα που μου έτυχε να κατοικώ τουλάχιστον δεν βομβαρδίζει...
Αν κάποιος δει το video clip που ''σήκωσε'' ο χρήστης θα διαπιστώσει ότι σε αυτή τη Χώρα καταστρατηγούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.Μια πιο ενδελεχή ματιά στο διαδίκτυο το πιστοποιεί.
Ο δικός μου σκοπός δεν είναι να διατυμπανίσω τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίσει μια χώρα που πρίν απο λίγο δεν ήξερα καν.Θα ήταν πολύ υποκριτικό εκ μέρους μου.Προσπερνώ τα δικά μου συναισθήματα σε σχέση με το ίδιο το γεγονός που σε τελική ανάλυση δεν ενδιαφέρουν και κανένα.
Εκεί όμως που θέλω να σταθώ είναι στο ''παράθυρο'' που βρήκε αυτός ο άνθρωπος για να κάνει γνωστή την δύσκολη κατάσταση που αυτός βιώνει και που ποτέ ένα Ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι δεν θα έδειχνε.Σε αυτό το απλό video clip βλεπουμε και την ευεργετική πλευρά που έχει η ταχύτατη μετάδοση της πληροφορίας στην εποχή που ζούμε.Η κακή είναι ότι ''χάνεται'' ανάμεσα σε πλήθος άλλων, αλλά δεν θα σταθώ εκεί.Κάποιες φορές αξίζει να βλέπουμε μόνο την ''φωτεινή πλευρά του φεγγαριού'' και να ''ξεχνάμε'' ότι πίσω της υπάρχει και το σκοτάδι.
Η δύναμη του διαδικτύου είναι τεράστια και η εξέλιξη του ταχύτατη με ιλλιγγιώδεις ρυθμούς.Παλαιότερα οι αλλαγές γίνονταν ,από όλους μας, δεκτές με σκεπτικισμό πρός τα νέα δεδομένα.Πλέον μας προσπερνούν, δίχως πολλές φορές να προλάβουμε να τις συνειδητοποιήσουμε.Θαρρώ όμως ότι κάποιες από αυτές δεν πρέπει να μας τρόμαζουν...
Μια τέτοια αλλαγή είναι και το διαδίκτυο που μπορεί πέρα από την ελέυθερη διακίνηση ιδεών (απτό παράδειγμα αυτό το post και εκατομμύρια άλλα), να μεταφέρει την προσωπική πραγματικότητα ενός ανθρώπου απέναντι σε ένα κοινωνικό πρόβλημα σε μια άλλη γωνιά του πλανήτη, με περιεκτικότητα και αξιοπρέπεια, χωρίς τον λαικισμό που ''απαιτεί'' η τηλεοπτική κάλυψη και αντί για τα λόγια να μιλάει η μουσική...Σχεδόν ποιητικό...

Υ.Σ.: Σε μια πρώτη προβολή σε πολλά σημεία η εικόνα είναι τόσο ισχυρή που γίνεται σχεδόν βουβή (τουλάχιστον για μένα).Οπότε κάντε άλλη μια προσπάθεια για να ακούσετε και το τραγούδι.
Αξίζει τον κόπο...

Η απάντηση στο Κουίζ...

Η απάντηση στο κουίζ του χθεσινού post είναι:



Ποιό το χρώμα της αγάπης;
Κατά προτίμηση μώβ των 500...

Όταν είσαι τόσο ταλαντούχος, ο πραγματικός σου πλούτος είναι το ίδιο σου το χάρισμα.Όταν όμως επιτρέπεις στον εαυτό σου να γίνει ο ευνοούμενος της σεμνής και ταπεινής Νατάσας και αυτό να μεταφράζεται σε συνεχείς ,παχυλότατες και επιλεκτικές επιχορηγήσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού, τότε είσαι ένας κοινός έμπορος που πουλάει τις ''υψηλές'' του γνωριμίες.
Κρίμα...

Κυβερνητικός εκπρόσωπος...

Ο μοναδικός λόγος που αναρτώ το παρακάτω απόσπασμα είναι καθαρά προς διασκέδαση των επισκεπτών του blog.Εκτός όμως αυτού περιγράφει την απόλυτη παράνοια που επικρατεί όταν συναντώνται ένας μαιντανός, ...ένας πρωθυπουργός και μερικές εκατοντάδες ''θύματα''.
Όταν ο λαικισμός δεν είναι ''δουλεμένος'', το αποτέλεσμα είναι πραγματικά ξεκαρδιστικό...



Υ.Σ.1 :Πάντως εγώ τον Ζουράρι τον πιστεύω...Μόνο ένας πρόεδρος - πρωθυπουργός μπορεί να συντηρεί μια ομάδα (που όμως δεν είναι η μοναδική) ,επί σειρά ετών, μόνο με κρατικές επιχορηγήσεις.

Υ.Σ.2 :(Πανεύκολο) ΚΟΥΙΖ:Ποιά είναι η αντίστοιχη περίπτωση καλλιτέχνη του οποίου επίσης το διαιτολόγιο επιμελείται το Κρατικό ταμείο;
Η μελωδική απάντηση προσεχώς...

Ανεπαρκής φωτισμός...

Η ατάκα που ακούμε από το σύνολο των υψηλόβαθμων στελεχών της συμπολίτευσης, όλο και πιο συχνά σαν απάντηση στα σκάνδαλα που ξεπηδούν καθημερινά επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης είναι:''Θα χυθεί άπλετο φώς στην υπόθεση''.
Από την μεριά μου έχω να πώ (ή μάλλον να γράψω) ότι ο πυρσός τους, μετα βίας, μπορεί να διαγράψει σκιές στο σκοτάδι, οπότε εκ των πραγμάτων κρίνεται ανεπαρκής...
Οι πολίτες που ελπίζουν σε επαγγελματικό φωτισμό στο πρόσωπο του επίδοξου ''ηλεκτρολόγου'' Γιωργάκη, θα πρέπει να απευθυνθούν αλλού γιατί ο Γιωργάκης στο σκοτάδι νυστάζει και πέφτει για ύπνο.
Επιπλέον ο φωτισμός που εκπέμπεται από ένα πράσινο ήλιο είναι πλέον ξεπερασμένος στις μέρες μας και θυμίζει αρρωστιμένους συνδιασμούς χρωμάτων που ήταν στη μόδα στο παρελθόν, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν αντικατασταθεί σε όλους τους χώρους, από τόνους μοντέρνων - ''φιλελέυθερων'' - αποχρώσεων πολύ σκούρου μπλέ (στο χρώμα του σκοταδιού)...

Στη φωτό πάνω δεξιά ο ανεπαρκής Πυρσός.

Στη φωτό κάτω δεξιά ο επίδοξος αλλά ανεπαρκής ηλεκτρολόγος Γιωργάκης κι ο ντεμοντέ ήλιος του.

Υ.Σ.: Ο Γιωργάκης πέρα από την ξεπερασμένη πραμάτεια του από πράσινους ήλιους (και άλογα),έχει να αντιμετωπίσει και έναν ενοχλητικό πιτσιρικά που έχει φέρει νέες προτάσεις φωτισμού και έχει ανοίξει το μαγαζί του απέναντι και αριστερά από το μαγαζί που κληρονόμησε από τον πατέρα του ο Γιωργάκης, σε ένα σημείο που υπολόγιζε να πιάσει ο Γιωργάκης πιστέυοντας ότι εκεί θα πουλάει πιο εύκολα τους πράσινους ήλιους του.
Ήδη ο Γιωργάκης είναι πολύ θυμωμένος και το δίχνει, γιατί λένε ότι όλο και περισσότεροι πελάτες ψάχνουν κάτι καινουριο και φρέσκο, πέρα από αυτούς τους περίεργους πράσινους ήλιους, στο απέναντι μαγαζί...
Παλιότεροι πελάτες ισχυρίζονται ότι ο Γιωργάκης πρέπει να αλλάξει την πραμάτεια του και να πετάξει αυτούς τους πράσινους ήλιους , μιας και από ότι λένε δεν έχει την εμπορική ικανότητα του πατέρα του που μπορούσε να πουλάει πράσινους ήλιους και να πείθει τους πελάτες ότι αποδίδουν χρωματισμούς ελπίδας και αισιοδοξίας και αυτοί να τον πιστέυουν για την μεγάλη ''αλλαγή'' που θα απέφερε ένας πράσινος ήλιος στη ζωή τους...

Αναγέννηση...

Είναι υπέροχο να νιώθεις τα συναισθήματα να σε κυριεύουν,να σου υπενθυμίζουν ότι η ζωή κοχλάζει μέσα σου.
Όταν τα παίζεις όλα κορώνα-γράμματα και είσαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα ή να απολάυσεις τους καρπούς αυτών που κουβαλάει η ψυχή σου, έχεις πεί την αλήθεια στον εαυτό σου και τότε δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που μπορεί να σου τον στερήσει, τοσο φρέσκο και καινούριο που το χθές μοιάζει να είναι εκατομμύρια μίλια μακρία...

Φίλε πάντα δίπλα σου...

Gov't Mule - A Million Miles from Yesterday

Συνάντηση...κορυφής!

Δεν πρόκειται για κάποιο post.Πιστέυω ότι αρκετά γκρίνιαξα τις τελευταίες μέρες με όλα τα απίστευτα που ακούμε και διαβάζουμε.Οπότε ας περάσουμε σε πιο ουσιαστικά πράγματα.
Πρόκειται λοιπόν για το ''Rock Bottom'',ένα από τα διαμάντια των Βρετανών (UFO) με την Γερμανική ψυχή (Michael Schenker).
Επί σκηνής οι Michael Schenker(Guitar), Phil Mogg(Vocals), Pete Way(Bass), Andy Parker(Drums) live στα 2001 ,τότε που οι UFO, απλά η κορυφαία heavy rock μπάντα στον πλανήτη, συνάντησαν τον ULI JON ROTH και τα όνειρα μας...
Όταν πρωτοάκουσα αυτό το κομμάτι πολλά χρόνια πρίν, θυμάμαι ακόμα την ανατριχίλα που ένιωσα στο απίστευτο κιθαριστικό solo του Michael Schenker.Από τότε το έχω ακούσει αμέτρητες φορές και σε διάφορες εκδοχές και το αίσθημα (και το συναίσθημα), παραμένει το ίδιο μοναδικό...




Έπειτα από το παραπάνω μόνο ένας γιατρός μπορεί να μας σώσει...
(Ξέρω...Γίνομαι άπληστος...)

DOCTOR-DOCTOR!!!
SCHENKER και ROTH απλά οργιάζουν...

ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ...

Αγαπημένο μου ημερολόγιο...
Σήμερα ξύπνησα ευδιάθετος, γεμάτος ενέργεια για καινούρια πράγματα..###...***>>>...
Σταματώ εδώ γιατί αρχίζει και μου θυμίζει post στο lifo...
Οπότε πάμε πάλι από την αρχή...

Όταν κάποιος έχει καλή διάθεση σχεδόν πάντα κάτι συμβαίνει για να του την χαλάσει.Αυτό όμως δεν σηνέβη σε μένα, για ένα περίεργο τρόπο ,σήμερα.Απεναντίας ακολουθώντας μια καθημερινή συνήθεια, ξεφυλλίζα την εφημερίδα που αγαπώ και ξαφνικά ξεπρόβαλλαν από τις σελίδες της εικόνες μαγικές κι ονειρεμένες,εικόνες τόσο μοναδικά εκπληκτικές, που θαρρείς και ξεπροβάλλουν από κάποιο όνειρο, για να σε οπλίσουν με αισιόδοξία και αποφασιστικότητα,για το μέλλον.
Αν μή τι άλλο αποφασιστικότητα όπλισε και το χέρι αυτών των εξαίρετων νέων ,των τιμημένων πατριωτών που στάθηκαν στο πλευρό των θεματοφυλάκων της δημοκρατίας και της σταθερότητας ,που είναι οι αστυνομικοί μας.Οι υψηλές αξίες ζωής που κομίζουν αυτοί οι νεαροί-πρότυπα διδασκόμενες από φωτισμένους ανθρώπους , ήταν το μόνο κίνητρο και όπλο τους, στη μάχη τους απέναντι στους άθλιους αριστεριστές.
Αυτοί οι θλιβεροί τύποι(οι αριστεριστές),μαζί και με κάποιους άλλους γραφικούς που επιμένουν ακόμα να θεωρούν τους εαυτούς τους σκεπτόμενους πολίτες,σε μια κοινωνία όπου η σκέψη και η κριτική είναι κακουργήματα,αποφάσισαν να κάνουν αντιφασιστική πορεία, με κύρια συνθήματα κάτι για τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα,την καταπολέμηση του ρατσισμού και στην ελευθερία της έκφρασης.Ανήκουστη προκλητικότητα!Άν είναι δυνατόν στις μέρες που ζούμε, που οι αλλοδαποί φταίνε για όλα να παίρνουν το μέρος τους κι από πάνω.
Μπράβο λοιπόν σε αυτά τα παιδιά της ''Χρυσής Αυγής'' που σε μια κίνηση-αποθέωση του αλτρουισμού προς το κοινό καλό, έβαλαν τα στήθη τους μπροστά στην αθλιότητα φορέων όπως το ''κοινωνικό forum'',ο ΣΥΝ, η ΑΔΕΔΥ και πολλών άλλων παρακρατικών οργανώσεων, και συμπορεύτηκαν σε αυτή την ιερή μάχη, στο πλευρό των ΜΑΤ.
Από την πλευρά μου ,αν και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από τα προχθεσινά γεγονότα, θα ήθελα να κάνω μια ταπεινή πρόταση χρηστικού κυρίως χαρακτήρα,που θα απέφερε κατά τη γνώμη μου, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στις κονές επιχειρήσεις των δύο επίλεκτων μονάδων.
Έτσι εκτός από την ''Χρυσή αυγή'' ,προτείνω την μετονομασία των ΜΑΤ σε ''Ασημένιο Σούρουπο'' ,ώστε να υπάρχει πλέον και κοινή ονοματική προέλευση των δύο μονάδων.Με αυτό τον τρόπο θα δημιουργηθεί ένας διπλός ισχυρός θεσμικός πόλος, που μοναδικός του σκοπός θα είναι η διατήρηση της δημοκρατίας και του γένους μας και έτσι θα κοπεί ο βήχας σε αυτούς τους ενοχλητικούς που την επιβουλεύονται...

ΥΓ:Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο κόμμα του λαού.Στα γραφεία του κόμματος σας περιμένουν πρός εξυπηρέτηση σας ένας πωλητής βιβλίων και ένας γεράκος με προοδευτικές απόψεις και οξυζενέ άριο μαλλί που απαντά μέσω του τέκνου του.Εκμεταλλευτείτε το, είναι η δική σας φωνή...
Άλλωστε γιαυτό δεν τους εκλέξατε και βουλευτές;

Μουσική ...Η Μηχανή του χρόνου...

Είναι κάποιες στιγμές που η μουσική μας στέλνει σ'ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, όπου κάνουμε μια βουτιά και ''ρουφάμε'' αχόρταγα τα συναισθήματα από τη δεξαμενή του , συναισθήματα, που μόνο η μαγεία των νεανικών μας χρόνων μπορούσε να μας προσφέρει.
Διστυχώς το πεζό παρόν επανέρχεται και η επαφή με το παρελθόν χάνεται τόσο γρήγορα όσο μια στιγμή ,αλλά τα συναισθήματα στέκονται εκεί...Σχεδόν πεισματικά.
Όταν μια μπάντα που εκτιμάς και θάυμαζες από πιτσιρικάς, αφιερώνει ένα τραγούδι σε έναν από τους νεανικούς σου ήρωες,και αυτό ακόμα σημαίνει κάτι ξεχωριστό για σένα ,σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι εκείνη η φλόγα σιγοκαίει,ακόμα,μέσα σου...
Νιώθεις ταυτόχρονα συγκίνηση και έξαψη ,ότι ακόμα και τώρα,παρασυρμένος από τα ψηλά κύματα της καθημερινότητας,η δική σου στεριά,σχεδόν ξεχασμένη από τον χρόνο, είναι ακόμα εκεί και σε περιμένει...

PHIL...MY HERO...




Υ.Γ.1:Υπάρχουν πολλοί που αμφισβήτησαν τους EUROPE ,κρίνοντας τους επιδερμικά...Πιστέυω ότι τους έχουν αδικήσει,όμως δεν τους κατακρίνω γιατί το έχω κάνει κι εγώ στο παρελθόν,για πολλούς που δεν το άξιζαν.
Από τούτο το blog θα γίνει κάποια στιγμή μια εκτενής αναφορά στο λεγόμενο ''Εμπορικό Rock'' και το πόσο έχει παρεξηγηθεί από πολλούς ''γνώστες'',που σαν από άγχος να μην μπέρδευτούν με τους πολλούς,νιώθουν έντονα την ανάγκη να βάζουν ταμπέλες.
Η ανασφάλεια άλλωστε, γεννά ελιτισμό...

Υ.Γ.2:Όσο για τον μεγάλο PHIL LYNOTT,ξέρω ότι τα πολλά λόγια περιττεύουν,αλλά είναι σίγουρο ότι σε αυτό το BLOG θα χυθεί πολύ μελάνη (για την ακρίβεια bytes) για εκείνον ,στο άμεσο μέλλον...